7 начини за поддршка на децата и младите кои се анксиозни (загрижени)

2 мин. читање

Загриженоста кај децата и младите е природна појава, но честопати може да предизвика голем стрес и несигурност. Родителите, наставниците и возрасните кои се грижат за нив можат да имаат клучна улога во процесот на поддршка. Еве седум начини кои можат да помогнат:

1. Направете простор за разговор

Бидете достапни за разговор, но не форсирајте го во моменти кога детето не е подготвено. Најчесто децата полесно зборуваат додека прават нешто друго – како цртање или прошетка. Важно е да покажете отвореност и доследна поддршка.

2. Покажете смиреност

Децата брзо препознаваат кога возрасните се вознемирени. Дури и ако внатрешно чувствувате стрес, обидете се да останете смирени однадвор. Тоа им дава сигурност дека иако ситуацијата е тешка, таа е управлива.

3. Сочувствувајте и потврдувајте

Слушајте активно, поставувајте прашања и покажете интерес за нивната перспектива. Избегнувајте фрази како „сè ќе биде во ред“ кои можат да звучат површно. Наместо тоа, потврдете дека чувствата на тага, лутина или загриженост се нормални и разбирливи.

4. Воведете алтернативни перспективи

Помогнете им да разберат дека загриженоста е мисла, а не секогаш факт. Разговарајте што точно ги загрижува и истражете различни начини на гледање на ситуацијата. Ова ќе им помогне полесно да ги стават своите мисли во перспектива.

5. Намалете го општествениот стрес

Идентификувајте фактори кои ја зголемуваат анксиозноста – како прекумерно користење на социјални мрежи или постојано следење вести. Одржувањето на дневна рутина со учење, активности, спорт, дружење и доволен сон е од големо значење.

6. Поттикнувајте решавање на проблеми

Фокусирајте се на развивање доверба во способноста на детето да се справи со предизвиците. Разговарајте за различни стратегии за справување и охрабрете ги да ги применуваат.

7. Следете го напредокот

Внимателно набљудувајте како се менува состојбата со текот на времето. Еден едноставен метод е користење „термометар за вознемиреност“: 0 значи смиреност, а 10 екстремна вознемиреност. Овој пристап овозможува детето само да го следи и да го изразува своето емоционално ниво.

Автор:
Психолог и логотерапевт (психотерапевт), посветен на унапредување на менталното… повеќе