Денешниот ден, 1 декември, го одбележуваме роденденот на една од најистакнатите фигури во македонската археологија, проф. д-р Елица Манева. Нејзината работа, посветена на античката и особено на средновековната материјална култура, претставува темел за разбирање на нашето богато минато.
Од нејзиниот кустоски почеток во Битола до професорската кариера на Филозофскиот факултет во Скопје, Професорката Манева низ децении го прошируваше знаењето за нашето наследство. Нејзиното капитално дело, „Средновековен накит од Македонија“, е се уште незаобиколна литература за секој истражувач.
Меѓу многубројните локалитети на кои работела, еден има посебно место – манастирскиот комплекс Водоча, во близина на Струмица. Иако Водоча е архитектонски фасцинантна, некрополата на овој локалитет е она што ја направи Манева ненадминат експерт за средниот век.
Професорката Манева ја користеше некрополата во Водоча, која изобилува со гробни наоди, како централна референтна точка. Богатството на обетки, прстени и белегзии, датирани од XIV до XX век, и овозможи да направи прецизна типолошка и временска класификација на накитот од турското средновековие.
„Накитот од Водоча не е само украс; тој е пишан документ за социјалниот статус, културните врски и занаетчиската вештина на нашите предци“, често истакнуваше Професорката во своите студии.
Со нејзината посветеност, Професорката Манева не само што ги спаси и проучи артефактите, туку и ја подигна свеста за значењето на археологијата како наука која го поврзува минатото со идентитетот. Признание за нејзиниот труд е и Државната награда „Св. Климент Охридски“ (2010).
На нејзиниот роденден, и оддаваме почит на професорката Елица Манева – научник чие наследство продолжува да сведочи за вредноста на нашите средновековни тајни, чувани во земјата и откриени преку нејзината работа.
