Роден на денешен ден, 16 декември 1869 година во Ресен, Христо Татарчев потекнува од богато и угледно семејство, што му овозможило врвно европско образование. Студирал медицина во Цирих и Берлин, а тој негов космополитски дух и интелект биле клучни за формирањето на МРО.
Додека Гоце Делчев и Даме Груев биле „срцето и волјата“ на Организацијата кои работеле на терен со народот, Татарчев бил „умот и лицето“ пред светот и дипломатијата.
На основачкиот состанок во Солун (1893 година), едногласно бил избран за прв претседател на Централниот комитет. Неговиот авторитет како лекар и интелектуалец бил клучен за да се обединат различните струи и карактери во една конспиративна организација.
Заедно со Ѓорче Петров, тој е еден од творците на Уставот и Правилникот на МРО. Тој ја поставил правната и идеолошката рамка врз која функционирала целата револуционерна мрежа.
Неговите „Спомени“ се еден од најважните и најверодостојните извори за историјата на ВМРО. Преку нив денес ги дознаваме деталите за основањето, за заклетвата и за првичните цели на организацијата.
„Ние бевме млади, без искуство, без средства, но со огромна љубов кон Татковината и со непоколеблива вера во успехот на нашето свето дело.“
Др. Христо Татарчев починал на 5 јануари 1952 година во Торино, Италија, каде што живеел во емиграција по Втората светска војна. Таму бил првично и погребан. По речиси шест децении, неговите посмртни останки биле ексхумирани од Торино. На 23 октомври 2010 година (на денот на основањето на ВМРО), тој бил свечено пречекан и повторно погребан во Софија на Централните софиски гробишта, каде што почива и денес.
Тој е доказ дека македонската револуционерна борба не се водела само со пушка по планините, туку и со пенкало, дипломатија и висок интелект.
