На падините на планината Огражден, обвиткано во густа шума и тишина, полека згаснува селото Стиник. Оваа планинска населба во општина Ново Село, сместена на надморска височина од околу 840 метри, денес претставува нем сведок на едно минато време. Името на селото, според народните преданија, потекнува од зборот „стена“ или „стина“, што означува камена ограда или разурната ѕидина, симболизирајќи ја неговата цврста и каменита подлога. Стиник е прилично стара населба која првично се наоѓала два километри северно од денешното село Самоилово, во месноста која и денес се нарекува Старо Стиник.
Фактографските податоци јасно го оцртуваат процесот на неговото изумирање низ децениите. Додека во 1961 година селото броело дури 450 жители, според пописот од 2002 година тој број драстично се намалил на 58, за на последниот попис во 2021 година да бидат евидентирани само 21 жител. Иако до него води само тежок земјен пат кој го следи текот на реката Василица, автентичната селска архитектура со карактеристични чардаци сè уште му пркоси на времето. Денес, Стиник е тажен потсетник за депопулацијата на македонските подпланински села, оставајќи ги само старите разбои и камените ѕидови да го чуваат духот на традицијата додека планината полека си го враќа својот простор.
Извор:
– Wikipedia – Стиник
