Амелија Ерхарт веќе била вистинска ѕвезда на авијацијата — прва жена што прелетала преку Атлантскиот Океан како патник во 1928 година, а потоа во 1932 година и прва жена што го направила тоа сама, без придружба. Но нејзиниот најголем предизвик дошол во 1937 година: обидот да стане прва жена во историјата што ќе ја обиколи целата планета со авион, летајќи по патека блиску до екваторот — мисија долга околу 47.000 километри. До почетокот на јули, таа и навигаторот Фред Нунан веќе имале прелетано преку 35.000 километри, минувајќи низ Јужна Америка, Африка, Индија и Југоисточна Азија.
На 2 јули истата година, тргнале од Нова Гвинеја кон едно мало парче копно во Тихиот Океан, долго само неколку километри — островот Хауленд, последната клучна точка за дополнување гориво пред крајната фаза од летот. Требало да пристигнат по околу 20 часа лет. Никогаш не пристигнале.
Бродот „Итаска“ на американската брегова стража чекал со сигнали за навигација, но нешто во комуникацијата пошло наопаку — Ерхарт можела да испраќа пораки, но не можела да ги прима нивните. Последната порака што некој ја примил од неа стигнала околу 8:43 наутро. Потоа — тишина. Следела најголемата потрага во тогашната историја на американската морнарица. Не бил пронајден ниту еден дел од авионот. Ниту трага од телата.
Дали паднале во океанот кога им снемало гориво? Или успеале да стигнат до соседен остров и таму да го поминат остатокот од животот како бродоломници, чекајќи спас што никогаш не дошол? Мистеријата не е официјално разрешена ниту денес — во ноември 2025 година, тим научници од Универзитетот Пурдју тргна на нова експедиција до островот Никумароро за да истражи сателитска снимка за која се верува дека може да е остаток од исчезнатиот авион.
Некои мистерии никогаш не се разрешуваат целосно — а можеби токму тоа нè привлекува кон нив.
Фото: Амелија Ерхарт седи на носот на нејзиниот Локхид Електра, 12 март 1937 година- неколку месеци пред нејзиниот последен, судбоносен лет (од Purdue University Libraries, Archives and Special Collections, George Palmer Putnam Collection of Amelia Earhart Papers)
Извори: Wikipedia, HISTORY.com, PBS American Experience, Purdue University
