Замислете гигант долг колку два фудбалски терена, полн со експлозивен гас, што лебди над едно езеро — а внатре луѓе кои немаат поим дали воопшто ќе преживеат.
Токму тоа се случило пред точно 126 години, на 2 јули 1900 година на езерото Констанц во јужна Германија. Тогаш 61-годишниот германски гроф Фердинанд фон Цепелин, поранешен воен офицер опседнат со идејата за управлив летачки брод, го лансирал својот прв дирижабл — LZ 1. Летот бил закажан за 13 часот, но бил одложен цели седум часа поради технички проблеми. Кога конечно тргнал, во 20 часот, илјадници љубопитни луѓе се собрале на бреговите и на бродови за да го гледаат чудото.
LZ 1 бил долг дури 128 метри, направен од алуминиумска конструкција, а во внатрешноста носел 17 гумирани памучни балони полни со водород — исклучително запалив гас. Двата мотори „Дајмлер” го придвижувале напред. Летот траел само 18 минути, а дирижаблот успеал да измине околу 6 километри и да достигне висина од околу 400 метри пред кормиларскиот механизам да откаже, принудувајќи го на брзо и незгодно спуштање на самото езеро.
Иако летот бил далеку од совршен, воодушевувањето било огромно — весниците низ цела Европа го нарекле технолошко чудо. Военото министерство првично било скептично и одбило да го подржи проектот, но упорноста на Цепелин на крајот родила цела индустрија. Истиот тип летала подоцна ќе стане симбол на аеронаутиката, но и на трагедија — катастрофалната експлозија на дирижаблот „Хинденбург” во 1937 година ќе го означи крајот на ерата на дирижаблите полнети со водород.
Фото: Првиот лет на LZ 1 на езерото Констанц, Peter Scherer / Library of Congress / Public Domain / Wikimedia Commons
Извори: Wikipedia, Airships.net, National Museum Switzerland (blog.nationalmuseum.ch)
