На 7 септември 1936 година, во зоолошката градина Бомарис во Хобарт, Тасманија, угинал последниот познат тилацин.
Иако е познат како „тасманиски тигар“, тилацинот (Thylacinus cynocephalus) всушност не бил тигар. Тој бил торбарски предатор, со тело слично на кучешко, карактеристични темни пруги по грбот и опашката и бил најголемиот познат торбарски месојад во поново време.
Кога европските доселеници пристигнале во Тасманија, се проценува дека таму живееле околу 5.000 тилацини.
Но постепено биле прогласени за закана за добитокот. Уште од околу 1830 година биле исплаќани награди за нивно убивање, а во 1888 година тасманиската влада вовела официјална награда од една фунта за возрасен тилацин и 10 шилинзи за младенче. Програмата траела до 1909 година, при што биле исплатени повеќе од 2.180 награди. Се проценува дека најмалку 3.500 тилацини биле убиени од ловци помеѓу 1830-тите и 1920-тите.
На нивното исчезнување влијаеле и уништувањето на живеалиштата, болестите и конкуренцијата со воведените животни, вклучително и дивите кучиња. Сепак, директното човечко прогонување се смета за главен фактор за исчезнувањето на тилацинот во Тасманија.
Последниот потврден тилацин во дивината бил застрелан во 1930 година.
До средината на 1930-тите веќе бил исклучително редок, а научниците и дел од јавноста почнале да бараат негова заштита.
Но заштитата дошла предоцна.Тилацинот добил законска заштита во јули 1936 година. Само 59 дена подоцна, на 7 септември, последниот познат примерок угинал во зоолошката градина Бомарис во Хобарт.
По неговата смрт продолжиле да се појавуваат сведоштва за наводни средби со тилацини во дивината. Биле организирани и експедиции за потрага по преживеани примероци.
Но никогаш не бил пронајден убедливо научен доказ дека видот преживеал. Тилацинот денес се смета за исчезнат, а во 1986 година бил официјално прогласен за исчезнат од владата на Тасманија.
Последниот тилацин често се нарекува „Бенџамин“, но истражувањата покажале дека нема сигурен доказ дека тоа било неговото име, ниту дека бил маж.
Денес, 7 септември се одбележува во Австралија како Ден на загрозените видови, во спомен на денот кога исчезнал последниот познат тилацин.
Приказната за тасманискиот тигар не е само приказна за едно исчезнато животно. Таа е потсетник дека видот може да стане редок многу пред луѓето навистина да сфатат дека можеби го гледаат неговиот последен претставник.
Извори:
National Museum of Australia – „Extinction of thylacine“
Australian Museum – „Thylacine“
Tasmanian Museum and Art Gallery
National Museum of Australia – „Finding thylacine“
